Nałęczów noclegi, Nałęczów kwatery

Przeskocz do treści

mapa strony portalu kraina.org.pl  Mapa strony



Członkowie wspierający:
BS Nałęczów

Informacja turystyczna Nałęczów

Al. Grabowa 6
24-150 Nałęczów

081 501 61 01
081 501 44 56 wew 111

Działalność finansowana przez Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego.

SZLAKI TURYSTYCZNE  SZLAK GMIN ''KRAINY LESSOWYCH WĄWOZÓW''  


Szlak gmin „Krainy Lessowych Wąwozów”

 

Na podstawie już istniejących i projektowanych szlaków rowerowych wyznaczono Szlak integrujący gminy Krainy Lessowych Wąwozów o długości 126,5 km. Jego przebieg uwzględnia wszystkie miejscowości gminne Krainy Lessowych Wąwozów, najciekawsze krajobrazowo tereny Płaskowyżu Nałęczowskiego, Kazimierskiego Parku Krajobrazowego, przełomowy odcinek Doliny Wisły, Chodelski Obszar Chronionego Krajobrazu. Szlak ten gwarantuje przemieszanie się turystów pomiędzy poszczególnymi gminami, daje możliwość zwiedzenia największych atrakcji przyrodniczych i kulturowych regionu. Uwzględnia także przeprawę promową na Wiśle. Z jednej strony stwarza szanse odpoczynku na łonie przyrody – nad wodą, czy w parku, a z drugiej zwiedzenia największych miast regionu – Puław, Kazimierza Dolnego, Nałęczowa czy Opola Lubelskiego.

 

Dystans:   126,5 km

Punkty startowe:

Początek trasy: Nałęczów

Koniec trasy: Nałęczów

Przebieg trasy:

l. p.

kolor

status

Nazwa szlaku

odcinek

Długość odcinka

1

Czerwony

Istniejący

Lublin – Kazimierz Dolny

Nałęczów – Wąwolnica

6

2

Żółty

Projektowany

Wąwolnica -Puławy

Wawolnica – Drzewce – Klementowice – Pożóg – Skowieszyn - Puławy

30

3

Zielony

Projektowany

Puławy – Janowiec – Kazimierz Dolny - Puławy

 Puławy – Góra Puławska – Sadłowice – Nasiłów – Wojszyn – Oblasy – Janowiec – prom – Kazimierz Dolny

24

4

Czerwony

Istniejący

Kazimierz Dolny - Kraśnik

Kazimierz Dolny – Męćmierz – Podgórz

7,5

5

Niebieski

Istniejący

Doliną Chodelki (Podgórz – Skrzyniec)

Podgórz – Dobre – Polanówka, - Kosiorów – Żmijowiska – Chodlik – Pomorze – Zajączków

25,6

6

Czarny

Istniejący

Nitką Kolejki Wąskotorowej (Opole Lubelskie – Kębło)

Zajączków – Darowne - Poniatowa

10,1

7

Niebieski

Projektowany

Poniatowa - Nałęczów

Poniatowa – Kraczewice – Szczuczki – Halinówka – Wojciechów – Nowy Gaj - Nałęczów

23,3

 

 

Ciekawe miejsca na szlaku:

 

Nałęczów – miasto uzdrowiskowe położone malowniczo w dolinie Bystrej i Bochotniczanki. Głównym walorem Nałęczowa jest charakterystyczny klimat sprzyjający przede wszystkim w leczeniu chorób układu krążenia a także niezwykła atmosfera architektury zabytkowej oraz zieleni. Warto zobaczyć :

-   Park Zdrojowy z Sanatorium nad brzegiem stawu, Stare Łazienki, pijalnię wód z palmiarnią, Pałac Małachowskich z XVIII w., w którym mieści się Muzeum Bolesława Prusa.

-   Muzeum S. Żeromskiego

-   Kaplicę Karola Boromeusza

-   ulice Nałęczowa : Armatnia Góra oraz Aleja Lipowa z licznymi, secesyjnymi willami.

Wąwolnica – jedna z najstarszych osad na Lubelszczyźnie powstała w XI/XII w. W Wąwolnicy mieści się Sanktuarium Matki Boskiej Kębelskiej, kult cudownej figurki sięga prawdopodobnie końca XII w. W miejscowości warto zwiedzić neogotycki kościół parafialny z 1914 r. oraz XIV wieczną gotycką kaplicę.

Zarzeka- czynny jeszcze bród na rzece Bystrej tereny po cmentarzu żydowskim z pomnikiem poświęconym ich pamięci, zabytkowa kapliczka projektu Stanisława Koszyc Witkiewicza.

Skowieszyn:

- wieś położona na terenie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego i jego sfery ochronnej. Posiada wysokie walory krajobrazowe - rzeźba terenu jest urozmaicona, występują malownicze wąwozy lessowe o stromych ścianach.

Klementowice:

- Neogotycki Kościół z 1927 r. . pod wezwaniem św. Klemensa i św. Małgorzaty Wyposażenie wnętrza tj. ołtarze, ambona i chrzcielnica z XVII w. (1689 r. - proj. Tylmana Gameren, wyk. snycerz i stolarz JKrMci Wilhelm Barsz). U podnóża kościoła znajduje się mały staw zamieszkały m.in. przez łyski i błotniaka stawowego.

- W Klementowicach zachował się złocisto żółty budynek istniejącego niegdyś zespołu parkowo - pałacowego. Od czasu nadania dóbr rycerzowi Klemensowi w XVw., park ten należał do ok. 10 właścicieli. Między innymi w latach 1796 - 1809 właścicielem jego był Ignacy Potocki, który go uporządkował i rozszerzył. W tym okresie droga z Klementowic do Kazimierza obsadzona była drzewami. W latach 1819 - 1863 park należał do Leona Dembowskiego. W Klementowicach przebywał w latach 1822 - 1830, jego syn Edward Dembowski. Park w Klementowicach zasługuje na uwagę ze względu na malownicze położenie na szczycie wzgórza, ciekawy skład dendrologiczny oraz powiązanie ze znanymi postaciami.

Puławy:
- zespół pałacowo - parkowy Czartoryskich
- Willa "Samotnia"
- obserwatorium astronomiczne
- Pałac Marynki
- nekropolia włostowicka
- Muzeum Oświatowe
- Świątynia Sybilli, wzorowana na świątyni Sybilli w Tivoli koło Rzymu, została zbudowana w latach 1798-1801 według projektu Chrystiana Piotra Aignera, na polecenie księżnej Izabeli Czartoryskiej, jako PIERWSZE W POLSCE MUZEUM.

- Dom Gotycki - wzniesiony w latach 1800-1809 według projektu Aignera, na miejscu dawnego pawilonu ogrodowego.
- Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Góra Puławska:
- barokowy kościół św. Wojciecha

Kamieniołom w Nasiłowie położony na lewym brzegu Wisły w odległości ok. 7 km na południe od Puław, jest obok Bochotnicy znajdującej się po drugiej stronie rzeki, najlepszym odsłonięciem utworów tego wieku pogranicza kredy i trzeciorzędu. Widoczny w kamieniołomie profil zaczynają jasne, szarożółte gruboławicowe opoki z wkładkami margli. W ich najwyższej części występuje wyraźnie odporniejsza na wietrzenie warstwa wapienia o kilkudziesięciocentymetrowej miąższości. Jej strop jest bardzo nierówny, pocięty licznymi norami. Powstały one głównie przy udziale raków, które penetrowały jeszcze nieskonsolidowany węglanowy osad. Wypełnienie nor stanowi ciemniejszy, zielonkawo-rdzawy, miękki piaskowiec glaukonitowy, który półmetrową warstwą przykrywa wapień. W górnej partii piaskowca pojawia się horyzont złożony z ciemnych konkrecji fosforytowych i sfosfatyzowanych skamieniałości. Wyższą część profilu stanowią jasnoszare gezy z wkładkami wapieni (tzw. "siwak"). Odsłonięte w kamieniołomie utwory obfitują w skamieniałości. W opokach występują liczne dobrze zachowane gąbki, ramienionogi, małże, ślimaki, amonity, łodziki oraz belemnity. Do rzadkich znalezisk należą zęby dużych drapieżnych gadów - mozazaurów. Zespół skamieniałości dokumentuje najwyższą część mastrychtu. Piaskowiec glaukonitowy zawiera formy zarówno kredowe (m. in. częste belemnity i zęby rekinów), jak i trzeciorzędowe. Wyżej leżące gezy charakteryzują nieliczne i na ogół źle zachowane małże, ślimaki i jeżowce najniższego paleocenu.

Janowiec:

- Muzeum Nadwiślańskie "Zamek w Janowcu"

- XVI - wieczny kościół.

Kazimierz Dolny – leży w miejscu, gdzie do Wisły uchodzi niewielki potok Grodarz. Już we wcześniejszym średniowieczu istniała tu osada Wietrzna Góra. Jest to jedno z najpiękniejszych polskich miast. Jako zespół krajobrazowo-architektoniczny zaliczany jest do zabytków najwyższej klasy. Warto zobaczyć:

-   Gotycko-renesansowy kościół farny zbudowany w poł. XV w. z fundacji Kazimierza Wielkiego.

-   Baszta pochodząca prawdopodobnie z XIII w. jest najstarszym zabytek miasta.

-   Ruiny gotycko-renesansowego zamku, wybudowany w poł. XIV wieku prawdopodobnie przez Kazimierza Wielkiego.

-   Zabytkowe kamienice – Kamienica Celejowska, Gdańska, Biała i Górskich oraz renesansowy  układ urbanistyczny miasta.

-   Kościoł pw. Zwiastowania Najświętszej Marii Panny, Kościół Św. Anny.

-   Góra Trzech Krzyży – punkt widokowy na miasto i okolice.

-   Muzeum Sztuki Złotniczej, Kuncewiczówka.

Kazimierski Park Krajobrazowy został powołany w 1979 r. Zajmuje on obszar 13670 ha, zaś otulina 25000 ha. Obejmuje fragment Płaskowyżu Nałęczowskiego i Równiny Bełżyckiej oraz piękny przełom Środkowej Wisły i wschodni skraj Równiny Radomskiej. Różnice wysokości między dnem doliny Wisły a krawędzią płaskowyżu dochodzą do 90 m. Na stromych zboczach przełomu odsłonięte zostały białe, wapienne skały podłoża. Sam płaskowyż pocięty jest gęstą siecią lessowych wąwozów, dochodzących do 30 m głębokości. Szczególną osobliwością geomorfologiczną parku jest wspaniała, 90-metrowej wysokości, niemal pionowa skarpa nadbudowana lessem, wznosząca się ponad ujściem rzeki Chodelki do Wisły, w rejonie wsi Dobre. Skarpa jest objęta szczególną ochroną jako rezerwat przyrody. Kazimierski Park Krajobrazowy jest rejonem występowania wielu źródeł wód powierzchniowych. Najpiękniejsze z nich znajdują się w dnach wąwozów w rejonie wsi Rogów. Szata leśna pokrywa ok. 20% powierzchni parku. Lasy liściaste porastają przede wszystkim zbocza wąwozów i nie tworzą na ogół większych zwartych kompleksów. Najcenniejsze florystycznie są niewielkie fragmenty muraw stepowych, które zachowały się na skarpie w Dobrem, w rejonie Męćmierza, na wzgórzu Albrechtówka, na Górze Trzech Krzyży i na skarpie w rejonie Janowca. Gdzieniegdzie można tam jeszcze spotkać tak rzadkie i ciekawe rośliny jak: wisienka stepowa, zawilec wielkokwiatowy, miłek wiosenny, oman wąskolistny, ostnica włosowata. W świecie zwierząt Kazimierskiego Parku Krajobrazowego na szczególną uwagę zasługują owady stepowe, występujące na skarpie w Dobrem oraz ptaki doliny Wisły. Na jednej z piaszczystotrawiastych wysp wiślanych utworzono rezerwat przyrody chroniący stanowiska lęgowe takich ptaków jak: ostrygojad, rybitwa białoczelna, mewa czarnogłowa, sieweczka obrożna.

Męćmierz – stara osada flisacka z początku XV w. W centrum wioski znajduje się studnia z gontowym daszkiem a nad Wisłą umiejscowiony jest wiatrak kozłowy należący do najstarszych występujących na terenie Polski.

Rezerwat „Krowia Wyspa” - został utworzony Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa dnia 9 IX 1991r. jako rezerwat częściowy typu faunistycznego. Celem ochrony jest zachowanie stanowisk lęgowych wielu gatunków ptaków wodno - błotnych. Obejmuje on wyspę położoną w nurcie rozszerzonego koryta Wisły na 353-354 km. biegu rzeki, w granicach Małopolskiego Przełomu Wisły. Obszar rezerwatu poza wyspą, której powierzchnia wynosi 29,96 ha, obejmuje piaszczyste ławice i pas nurtu rzeki o szerokości 50-120 m., przylegający ze wszystkich stron do wyspy. Całkowita powierzchnia rezerwatu wynosi 62,3 ha. „Krowia Wyspa” użytkowana jest jako pastwisko, prowadzony na niej ekstensywny wypas bydła i koni decyduje o zachowaniu zbiorowisk roślinnych, stanowiących siedliska lęgowe ptaków. Dalsze zachowanie tego sposobu gospodarowania może warunkować występowanie tu bogatego zgrupowania ptactwa. Na wyspie gnieżdżą się następujące gatunki ptaków: krzyżówka, cyranka, cyraneczka, płaskonos, czernica, ostrygojad, sieweczka obrożna, sieweczka rzeczna, czajka, krwawodziób, rycyk, śmieszka, mewa białogłowa, mewa czarnogłowa, mewa pospolita, rybitwa zwyczajna, rybitwa białoczelna, skowronek polny, pliszka żółta, brzegówka, nurogęś. Poza tymi gatunkami zaobserwowano kilkadziesiąt innych gatunków ptaków, zatrzymujących się tu podczas wiosennych lub jesiennych wędrówek, albo będących gośćmi zimowymi. Spośród gatunków ptaków zasiedlających „Krowią Wyspę” na szczególną uwagę zasługuje ostrygojad. Ptak ten w głębi kraju gnieździ się bardzo rzadko na wyspach śródlądowych – jego stałe lęgowisko w Polsce to wybrzeże Bałtyku. „Krowia Wyspa” jest jedną z nielicznych wysp na obszarze Małopolskiego Przełomu Wisły zasiedloną przez ten gatunek.

Podgórz - funkcjonowało tu wczesnośredniowieczne grodzisko słowiańskie (VIII-IX w.); Rezerwat przyrody „Skarpa Dobrska” z przepięknym widokiem na Małopolski Przełom Wisły, Kotlinę Chodelską oraz na rezerwat „Krowią Wyspę”, na której gnieżdżą się rzadkie gatunki ptaków.

Rezerwat „Skarpa Dobrska” - utworzony został zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 8 lipca 1991 r jako rezerwat krajobrazowy częściowy. Ma on na celu ochronę i zachowanie wychodni i odsłonięć różnowiekowych osadów czwartorzędowych, różnorodnych form rzeźby oraz ciepłolubnych muraw z licznymi rzadkimi gatunkami roślin. Rezerwat położony jest w północnej części gminy Wilków na nieużytkach rolnych i pastwiskach wsi Podgórz i Dobre. Jego powierzchnia wynosi 39,7 ha. Pod względem fizjograficznym obejmuje on zachodnią krawędź Równiny Bełżyckiej stromo opadającą ku Kotlinie Chodelskiej. Krawędź ta ma założenia tektoniczne i związana jest z wychodniami skał węglanowych wieku kredowego. Dodatkowo nadbudowana została w czasie ostatniego zlodowacenia kilkumetrowej miąższości płatem lessowym, co spowodowało, że wysokość względna krawędzi w jej zachodniej części dochodzi do 90 m. Rezerwat „Skarpa Dobrska” słynie z wąwozów, które są jednymi z najgłębszych tego typu form w Polsce. Ich głębokość dochodzi do 40 metrów. Mogły się one rozwinąć dzięki zalegającej tu dużej miąższości skał lessowych. Osobliwością tego rezerwatu są również występujące na stromych, wapiennych i lessowych zboczach murawy kserotermiczne. Spośród roślin na szczególną uwagę zasługują tu miłek wiosenny, oman wąskolistny, wężymord stepowy, ostnica włosowata, kosatka kielichowata, turzyca delikatna, wisienka karłowata, ożota zwyczajna, macierzanka Marschalla, goryczka orzęsiona.

Dobre – nazwa wsi pochodzi prawdopodobnie od staropolskiego słowa „debra” oznaczającego stromy stok. W XIX w. był tu folwark. Do wsi przylega rezerwat przyrody „Skarpa Dobrska”. Utworzony w 1991 r.; 40 ha powierzchni; wysokość względna skarpy ok. 90 m; z rozgałęzionymi wąwozami tworzącymi fascynującą rzeźbę terenu.

Chodlik – grodzisko wczesnośredniowieczne z VII-X w. Największe (9 ha) i najlepiej zachowane w Polsce, zamieszkiwane przez Lędzian (10 tys.).Jest otoczone trzema współśrodkowymi wałami i było niegdyś jednym z głównych grodów plemiennych między Wisłą i Bystrzycą. Miejscowość słynna jest z „Majówki archeologicznej” - festynu organizowanego przez lubelskie Stowarzyszenie Archeologów Polskich, Pracownię Badań i Nadzorów Archeologicznych, Starostwo Powiatowe w Opolu Lubelskim i Gminę Karczmiska.

Pomorze - dobrze zachowany, drewniany młyn wodny, pole biwakowe oraz „Ścieżka przyrodnicza Kleniewo”. Nieopodal znajduje się malownicze jezioro Bartków Ług.

Opole Lubelskie – w XIV w. gród z drewnianym zamkiem założony przez księcia opolskiego Władysława Opolczyka; prawa miejskie od 1418 r.; w XVI-VII w. silny ośrodek kalwinizmu; w 1761 r. pierwsza w Polsce szkoła rzemieślnicza; zachowany tzw. otwarty układ urbanistyczny z XIV-XVII z dwoma rynkami. Warto zobaczyć:

-   XVII-wieczny pałac Lubomirskich, przekształcony w latach 1766-1773 na okazałą rezydencję, która miała być konkurencyjna do pałacu Czartoryskich w Puławach. Przekształcony później w koszary, obecnie jest siedzibą Liceum Ogólnokształcącego.

-   Kościół parafialny pw. WNMP z 1650-75 r. z cenną polichromią.

-   Dzwonnicę z II poł. XVII w.

-   Klasztor trójskrzydłowy – obecnie plebania z l. 1740-48.

-   Budynki kolegium pijarskiego z ok. 1750 r.

-   Zespół pałacowo-parkowy w Niezdowie z XVIII–wieczną rezydencją Lubomirskich.

-   Cukrownię z 1884 r.

-   Pomnik przyrody – jeden z najstarszych wiązów na Lubelszczyźnie.

Poniatowa – wieś istniała już przed 1382 r. w XV w. był tu folwark. Miejscowość powstała w latach czterdziestych XX w. W okresie międzywojennym działały "Zakłady Tele i Radiotechniczne". W 1941 r. niemiecki obóz dla jeńców radzieckich; w 1942 r. obóz pracy dla Żydów. W 1943 r. egzekucja ok. 15 tys. Żydów. Dziś upamiętnia to obelisk z tablicą pamiątkową poświęconą 22.892 ofiarom hitleryzmu.

Wojciechów – miejscowość słynąca z warsztatów kowalskich. Znajduje się tutaj Muzeum Kowalstwa oraz Muzeum Regionalne w dawnej wieży zamkowej Pileckich z l. 1520-1530 zwanej też ariańską oraz drewniany kościół parafialny z 1725 r. p.w. św. Teodora z dzwonnicą z XVIII w.

Nowy Gaj - Muzeum Minerałów w młynie „Hipolit”